یَا مَلْجَأَ کُلِّ مَطْرُودٍ

اسم معنی، اسمی است که نمی‌شود آن را مستقلاً نشان داد. اسم معنی فقط سه مورد است: رنگ ها  اعداد  مصادر  اسم ذات( اسم عین ) اسمی است که بر یک شخص یا یک چیز دلالت می‌کند. مثل: أسد، حسن، کتاب و…  اسم مشتق، اسمی است که بر یک کار و انجام دهنده‌ی آن کار… بیشتر »

اسماء جامدی که دارای معنای وصفی هستند و به مشتقّات ملحق می‌شوند: اسم جامد منسوب؛ مانند: ایرانیّ اسم جامد مصغّر؛ مانند: رُجَیل اسم جامدی که به قصد مبالغه بیاید.  مانند: علیٌ عَدلٌ (عَادِلٌ) اسم جامدی که هم‌معنای اسم مشتق بوده و دارای معنای وصفی نیز باشد.… بیشتر »

چه اسمائی مذکّر و مؤنّثشان، لفظی مشترک است؟ مصدری که به قصد مبالغه باشد؛ مانند (عَدل) عليٌ عدلٌ / فاطمةُ عدلٌ  بیشتر اوزان مبالغه؛ (مِفصَال) عليٌ مِفضالٌ / فاطمةُ مِفضالٌ  وزن “فَعُول” به معنای فاعل؛ (صَبُور) عليٌّ صَبورٌ / فاطمةُ صَبورٌ وزن… بیشتر »

مواضعی که واجب است ضمیر بصورت “منفصل” بیاید زمانی‌که محصورفیه باشد.  اَمَرَ اَلَّا تَعبُدُوا اِلَّا اِیَّاهُ زمانی‌که برعاملش مقدم شود.  اِیَّاكَ نَعبُدُ  زمانی‌که مبتدا باشد.  هُوَ الاَوَّلُ وَ الآخِرُ زمانی‌که عاملش محذوف باشد.  اِیَّاكَ… بیشتر »

موارد استعمال نون وقایه  واجب… هنگام الحاق به (فعل، اسم فعل، مِن، عَن) جایز… هنگام الحاق به حروف 《اِنَّ، اَنَّ، کَاَنَّ، لَکِنَّ، لَيْتَ، لَعَلَّ، لَدُنْ، قَدْ و قَطْ》 [البته 《لیتَ》،《لَدُنْ》،《قَدْ》،《قَط》 غالباً با نون وقایه می‌آید و 《لعلَّ》… بیشتر »