یَا مَلْجَأَ کُلِّ مَطْرُودٍ

اقسام فعل مضارع در زبان فارسی

1. مضارع مرفوع : داشتن یکی از حروف مضارع (أ-ت-ی –ن) در اول فعل و مرفوع بودن آخر فعل یعنی ضمه –ُ داشتن یا نون (نِ- نَ) داشتن در آخر فعل ، فعل مضارع مرفوع را تشکیل می دهد که در زبان فارسی به صورت مضارع اخباری ترجمه می شود .

 نتیجه: مضارع مرفوع در عربی = مضارع اخباری در فارسی = أذهبُ : می روم یَذهبونَ : می روند. 

 مضارع اخباری : فعلی است که وقوع آن در زمان حال قطعی است. 

روش ساخت مضارع اخباری در زبان فارسی :

▪️می + بن مضارع + شناسه : می نویسم – می نویسی – می نویسد – می نویسیم – می نویسید – می نویسند 

مضارع مرفوع را چگونه منفی کنیم ؟ مضارع مرفوع را بواسطه ((لا)) نافیة و گاهی بواسطه ((ما)) ی نافیه منفی می کنیم که به آن مضارع منفی می گوییم و معادل مضارع اخباری منفی در فارسی ترجمه می کنیم. 

مضارع منفی = مضارع اخباری منفی 

لا یَذهَبُ = نمی رود ما یذهبُ = نمی رود 

‼️ توجـه : لای نافیه مخصوص منفی کردن فعل مضارع و ما ی نافیه مخصوص منفی کردن فعل ماضی است اما گاهی (( ما)) ی نافیه بر سر فعل مضارع می آید و آن را منفی می کند. 

 2.  مضارع مستقْبل یا آینده : بر انجام عملی در آینده دلالت دارد. 

روش ساخت مضارع مُستقبل در زبان فارسی : 

▪️فعل کمکی خواه + شناسه + فعل ماضی مورد نظر : خواهم رفت - خواهی رفت – خواهد رفت – خواهیم رفت – خواهید رفت – خواهند رفت 

 روش ساخت مضارع مستقبل مثبت در زبان عربی : 

▪️سَ یا سوفَ + فعل مضارع مرفوع = سَیذهَبُ = خواهد رفت ( بزودی خواهد رفت ) سوفَ یَذهَبُ = خواهد رفت (بزودی خواهد رفت ) – سوف ینجحُ علیٌّ فی الامتحان : علی در امتحان قبول خواهد شد 

 نکته : سوف برای آینده دور به کار می رود اما (( سَ) برای آینده نزدیک به کار می رود . لذا در ترجمه سَوفَ از لفظ ((بزودی)) استفاده نمی کنیم 

 نکته: جواب شرط به صورت مضارع اخباری یا مضارع مُستقبل ترجمه می شود؛ 

اِن تنصروا للهَ ینصرْکم : اگر خدا را یاری کنید او شمارا یاری خواهد کرد (یاری می کند ) 

 نکته : استفاده از قیودی چون (( غداً – الاسبوع المُقبل،العام المُقبل و…) همراه فعل مضارع به جمله معنای مُستقبل می بخشد : 

یذهبُ علیٌّ غداً : علی فردا خواهد رفت 

  روش ساخت مضارع مستقبل منفی در زبان عربی : 

▪️لن + فعل مضارع منصوب = لَن یذهَبَ : هرگز نخواهد رفت

▪️لن یدخلوا فی الجنّة = (( هر گز )) به بهشت داخل نخواهند شد

▪️لن تنجحوا فی الا متحان = (( هرگز)) در امتحان موفق نخواهید شد 

‼️توجه: معنی لَنْ ((هرگز نه)) می باشد . 

3. مضارع التزامی : بر وقوع فعلی همراه با شک و تردید و تمنا و لزوم …….. دلالت می کند اما وقوع آن مانند مضارع اخباری حتمی نیست. 

موارد مضارع التزامی ( مثبت)

١ - حروف نصب ( اَن- کَی ( لِکَی) – حتَّی – لـ ِ + مضارع منصوب به صورت مضارع التزامی مثبت ترجمه می شود : اَن تذهَبَ : تا اینکه بروی 

 ٢- قد + مضارع مرفوع = قد أذهبُ : شاید بروم قد تَذهَبُ: شاید بروی 

 ٣- لام امر ((لـِ)) + مضارع غائب و متکلم:

لِیَذهبْ = باید برود

لأذهَبْ = باید بروم 

۴- فعل شرط معادل مضارع التزامی ترجمه می شود (اگر چه ماضی باشد)

اِنْ تَدرسْ تنجَح ْ : اگر درس بخوانی قبول می شوی

۵ - فعل مضارع در جواب طلب معادل

مضارع التزامی مثبت ترجمه می شود : لا تتکاسَلْ تَفزْ : تنبلی مکن تا رستگار بشوی. 

نکته : حرف ناصبه (( لَن)) همراه فعل مضارع ،معنای فعل مضارع را به مُستقبل منفی تبدیل می کند بر عکس دیگر حروف ناصبه که معنی مثبت دارند. 

 لنَ یتکاسَلَ : هرگز تنبلی نخواهد کرد. 

نکته: در ترجمه لام امر (( لـِ)) همراه با شش صیغه غائب و دو صیغه متکلم از لفظ (( باید )) استفاده می شود .  مانند : لِیَکَتُبْ : باید بنویسد . 

مضارع التزامی منفی : ترکیب ((لا)) ی ناهیه با شش صیغه مضارع غائب و دو صیغه متکلِّم در ترجمه معادل مضارع التزامی منفی خواهد بود:

 لا یَکذبْ: دروغ نگوید (نباید دروغ بگوید ) 

مضارع مستمر (ملموس) : تداوم عملی را در زمان حال بیان می کند. 

 روش ساخت مضارع مستمر در زبان فارسی : ( فعل دارم + مضارع اخباری ) دارم می روم – داری می روی – دارد می رود

روش ساخت مضارع مستمر(ملموس) در زبان عربی: 

1. لـَ + فعل مضارع = لَأذهبُ = دارم می روم – لَیستَمعونَ: دارند گوش می دهند

 2. فعل مضارع (کان) قبل از مضارع مرفوع = یکونُ محمدٌ یَکتبُ = محمد دارد می نویسد

أکونُ أذهبُ= دارم می روم تکونُ تذهبُ = داری می روی

 امر منفی : تر کیب (لای) ی ناهیه همراه با شش صیغه مضارع مخاطب در ترجمه فارسی معادل امر منفی خواهد بود :

  لاتکذب ْ= دروغ نگو - لا تقربا هذه الشجرة = به این درخت نزدیک نشوید.

صوت تدریس الفصوص

جلسه 1           جلسه 2

جلسه 3          جلسه 4

جلسه 5          جلسه 6

جلسه 7          جلسه 8

جلسه 9          جلسه 10

جلسه 11          جلسه 12

جلسه 13          جلسه 14          جلسه 15

جلسه 16          جلسه 17          جلسه 18

جلسه 19          جلسه 20          جلسه 21

جلسه 22          جلسه 23          جلسه 24

جلسه 25          جلسه 26          جلسه 27

جلسه 28    جلسه 29    جلسه 30    جلسه 31

جلسه 32    جلسه 33    جلسه 34    جلسه 35

جلسه 36    جلسه 37    جلسه 38    جلسه 39

 ادامه جلسات ان شاءالله بارگذاری خواهد شد

 منبع: https://eitaa.com/adabiyatarabi

مدرس: استاد محسن حسین زاده

بقره/۹۰: وَلِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ مُهِينٌ

فرق «عَذاب اَلیم» و «عَذاب عَظیٖم» و

 «عذاب مُهین»:

 عظیم ناظر به کمّیت عذاب است 

 اَلیم ناظر به کیفیّت عذاب 

مُهین ناظر به توهین و تحقیرآمیز بودن عذاب

بقره/۸۳: وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا وَذِي الْقُرْبَىٰ

             وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينِ

فرق «مِسْکین» و «فَقیر» و «إبنُ السَّبیل»:

فقیر نیازمندی است که می‌تواند دنبال حاجت برود 

ولی مسکین زمین گیر است که هیچ تلاشی نمی‌تواند بکند 

ابن السبیل نیازمندی است که از دارایی خود دور افتاده هست.

بقره/۸۸ : لَعَنَهُمُ اللَّهُ بِكُفْرِهِمْ فَقَلِيلًا مَا  

             يُؤْمِنُونَ

فرق «قَلیلاً» با «قَلیلاً مٰا» :

حرف «مٰا» برای تاکید مفهوم کلمه ی قبل است.

 قلیلاً یعنی اندک ،کم.

ولی قَلیلاً ما ، یعنی بسیار کم .

کثیراً یعنی بسیار، ولی «کثیراً مٰا» یعنی بسیار زیاد.

بقره/۹۰: وَلِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ مُهِينٌ

فرق «مُهیٖن» و «مَهیٖن» :

مُهیٖن از باب اِفعال به معنای خوار کننده است

 ولی مَهیٖن صفت مشبهه است یعنی خوار

فرق « مِثْل » و « مَثَل » :

 مَثَل ناظر به مشابهت و مشارکت دو چیز 

       در صفات است.

       خدا مَثَل دارد « و للهِ المَثَلُ الْاَعْلی ».

       کسی که مهربانی،علم،خلّاقیت و  

       مانند آنها را دارد، مَثَل خداست.

      مِثْل ، ناظر به مشابهت و مشارکت 

      در ماهیّت و ذات است.

از این رو خدا مِثْل ندارد « لیس کَمِثْلِه شَیء»

عاقبت دهن کجی به اهل بیت

روز هفتم محرم که عمر سعد فرات را محاصره کرد و آب را بر امام حسین(ع) و اصحاب و خاندانش بست یکی از یزیدیان به نام عبیدالله بن حصین ازدی خطاب به امام(ع) فریاد زد: «ای حسین این آب را نمی بینی همرنگ آسمان؟ والله ، از آن قطره ای نخواهی چشید تا از تشنگی درگذری!» و امام(ع) فرمودند: خدایا او را از تشنگی بکش و هرگز او را نیامرز

حمید بن مسلم گفت: «به خدا سوگند که پس از آن به دیدار او رفتم و بیمار بود مبتلا به بیماری استسقا). سوگند به آن خدایی که معبودی غیر از او نیست، دیدم آب می آشامید تا شکمش بالا میآمد و آن را قی میکرد بالا می آورد و باز فریاد میزد العطش العطش باز آب میخورد تا شکمش ورم میکرد و سیراب نمیشد کار او همین بود تا جان داد. نفس المهموم ص (۱۸۲) :پیام بنای کار خداوند بر این نیست که مردم را به ،زور هدایت کند امام معصوم هم بنا نیست کارش را با نفرین پیش ببرد؛ اما اگر حکمت خداوند اقتضا کند که ولی خدا نفرین ،کند روزگار نفرین شونده سیاه است؛ بدون آن که توفیق توبه و جبران پیدا کند مراقب باشیم که به ولی خداوند دهن کجی نکنیم علیه امامان معصوم (ع) حرف نزنیم و مطلب ننویسیم؛ چرا که صبر خداوند هم تا جایی است که حکمتش اقتضا کند

آل نبی(ص) چو دست تظلّم برآورند..

ارکانِ عرش را به تلاطم درآورند!

از او درباره ی عشق پرسیدم:

گفت: عشق آتشی است که آرام میسوزاندت؛ نه آن قدر که فریاد بزنی نه آنقدر که بمیری. فقط آن قدر که دیگر خودت نباشی..

 کتاب چرا تا به حال کسی این‌ها را به من نگفته بود؟ راهنمایی تمام‌عیار برای تاب‌آوری در مقابل مشکلات زندگی‌ست. جولی اسمیت با بهره‌گیری از تجارب خود در زمینه‌ی روان‌شناسی بالینی، مجموعه‌ای از نکات را به شما ارائه کرده که با استفاده از آن‌ها می‌توانید کنترل بیشتری نسبت به مشکلات داشته باشید و ابزارهای کارآمدتری برای مقابله با چالش‌ها بیابید. گفتنی‌ست که این اثر در فهرست پرفروش‌ترین کتاب‌های حوزه‌ی روان‌شناسی در سرتاسر کشورهای جهان قرار گرفته است.

خلاصه کتاب

درباره نویسنده
دکتر جولی اسمیت روانشناس بالینی با بیش از ده سال تجربه است که از طریق شبکه‌های اجتماعی به شهرت گسترده‌ای دست یافته است. او حساب کاربری خود را در تیک‌تاک راه‌اندازی کرد تا خدمات روانشناسی را در دسترس‌تر کند و میلیون‌ها دنبال‌کننده در پلتفرم‌های مختلف به دست آورد. محتوای او بیش از ۲۰ میلیون لایک دریافت کرده است که نشان‌دهنده توانایی او در ارتباط با مخاطبان گسترده در موضوعات سلامت روان است. اسمیت دامنه فعالیت خود را فراتر از شبکه‌های اجتماعی گسترش داده و در برنامه‌های مختلف بی‌بی‌سی، سی‌ان‌ان اینترنشنال و رادیو ۵ لایو حضور یافته است. او همچنین به روزنامه‌های معتبری مانند دیلی تلگراف و ایونینگ استاندارد نیز مطالبی ارائه کرده است. انتقال او از یک تأثیرگذار شبکه‌های اجتماعی به نویسنده، تعهد او به گسترش آگاهی در زمینه سلامت روان از طریق کانال‌های متعدد را نشان می‌دهد

منسون وبلاگ‌نویس حرفه‌ای، کارآفرین و مربی سابق روابط عاطفی است که در سال 1984 متولد شده است. او از سال 2007 به افراد در مسائل عاطفی و روابط کمک می‌کند و با هزاران نفر از بیش از 30 کشور همکاری داشته است. منسون با کتاب “هنر ظریف بی‌خیالی” به شهرت گسترده‌ای دست یافت که به یک پرفروش تبدیل شد و بحث‌هایی درباره فرهنگ خودیاری مدرن برانگیخت. سبک نوشتاری او به خاطر صداقت بی‌پرده، طنز و رویکرد غیرمتعارف به توسعه فردی شناخته شده است. منسون به‌طور منظم وبلاگ خود را در markmanson.net به‌روزرسانی می‌کند و همچنان افکار خود را درباره زندگی، روابط و بهبود فردی به اشتراک می‌گذارد.

دانلود خلاصه کتاب

کتاب هفت عادت مردمان موثر به عنوان یکی از پرفروش‌ترین آثار نیویورک تایمز که با دستان پرتوان استفن ریچاردز کاوی نوشته شده است، عادات اشخاص موفق را با هم ترکیب کرده و آن‌ها را قدرتمندانه طوری ارائه می‌دهد که بتوانید به آسانی از آن‌ها استفاده کنید.

درباره‌ی کتاب هفت عادت مردمان موثر:

استفن ریچاردز کاوی (Stephen R Covey) در کتاب هفت عادت مردمان موثر (The 7 Habits of Highly Effective People) به شما نشان خواهد داد که اگر همّت کنید و دروازه‌ی تغییر خودتان را باز کنید و طبق قوانین نوشته شده‌ی در این کتاب پیش بروید، به راحتی می‌توانید رشدی تکاملی و انقلابی داشته باشید

دانلود خلاصه کتاب

 کتاب عادت های اتمی (نوشته‌شده در سال 2018)، راهکاری عملی و ثابت شده برای ساخت عادت‌های خوب و کنار گذاشتن عادت‌های بد ارائه می‌دهد. این کتاب، با استفاده از تحقیقات علمی و مثال‌های واقعی نشان می‌دهد که چطور تغییرات رفتاری، به شکل‌گیری عادت‌های جدید منجر می‌شوند و این عادت‌های جدید به شما در دستیابی به موفقیت کمک می‌کنند.

نکات کلیدی
عادتهای کوچک به نتایج چشمگیر منجر میشوند
اگر بتوانید هر روز یک درصد بهتر شوید در پایان یک سال سی و هفت برابر بهتر خواهید شد.
اثر مرکب عادتها مانند بهره مرکب با گذشت زمان روی خودشان ساخته میشوند. بهبود کوچک یک درصدی هر روز در لحظه ممکن است ناچیز به نظر برسد اما در طول یک سال به بهبودی عظیم 37 برابری منجر می.شود این اصل هم برای عادتهای مثبت و هم برای عادتهای منفی صدق میکـ کند. 

دانلود خلاصه کتاب

سخت ترین جمع ها در زبان عربی

 ١ ــ طاووس : طَوَاوِيس . 

 ٢ ــ هُدْهُد : هَدَاهِد . 

 ٣ ــ عُقَابٌ : أَعْقُبٌ . 

 ٤ ــ غُرَابٌ : غِرْبَانٌ

 ٥ ــ جَرْوٌ : جِرَاءٌ . 

 ٦ ــ حِرْبَاءٌ : حَرَابيّ . 

 ٧ ــ دَاءٌ : أَدْوَاءٌ .

 ٨ ــ مُخ : مِخَاخ ــ أَمخاخ ــ مِخَخَة . 

 ٩ ــ جَبين : أَجْبُن ــ أَجْبِنَة ــ جُبْن . 

 ١٠ ــ دُنــْـيَا : دُنىً .

 ١١ ــ نَوَاةٌ : نَوىً . 

 ١٢ ــ مِطْرَقة : مَطَارِق . 

 ١٣ ــ دلو : دِلاء ـ دُلِيُّ . 

 ١٤ ــ إليّ : آلاء .

 ١٥ ــ إِمبَرَاطُورٌ : أَبَاطِرَةٌ . 

 ١٦ ــ بُؤبُؤ : بَيابي .

 ١٧ ــ ضَبَابٌ : أَضِبَّةٌ .

 ١٨ ــ فِيلٌ : فِيَلَةٌ . 

 ١٩ ــ اُمرُؤٌ : رِجَالٌ .

 ٢٠ ــ اِمـْرَأَةٌ : نَسَاءٌ و نِسْوْةٌ .

 ٢١ ــ عَنْدَلِيبٌ : عَنَادِلُ . ممنوع من الصرف لا ينون .

 ٢٢ ــ أَخْطُبُوطٌ : أَخَاطِبُ . ممنوع من الصرف .

 ٢٣ ــ سَفَرْجَلٌ : سَفَارِجُ . ممنوع من الصرف . 

 ٢٤ ــ عَنـْكَبُوتٌ : عَنَاكِبُ . ممنوع من الصرف . 

 ٢٥ ــ فِرْدَوْسٌ : فَرَادِيسُ . ممنوع من الصرف .

 ٢٦ ــ عَرْقَلَةُ : عَراقِيلُ . ممنوع من الصرف .

 ٢٧ ــ يَاقُوتٌ : يَوَاقِيتُ . ممنوع من الصرف . 

 ٢٨ ــ لُؤْلُؤٌ : لَآلِئُ . ممنوع من الصرف . 

 ٢٩ ــ كَوْثَرٌ : كَوَاثِرُ . ممنوع من الصرف . 

 ٣٠ ــ رهط : أرْهط ـ أراهيط .

 ٣١ ــ خَليل : أخلاء ـ خلان .

 ٣٢ــ خل : أخلال .

 ٣٣ــ خُلل : خِلال .

 ٣٤ ــ كُفء : أكْفَاء ـ أكْفِياء .

 ٣٥ــ كفيف : أكِفَّاء .

 ٣٦ــ صَاع : أَصْوُعٌ .

 ٣٧ــ باطل : أباطيل .

 ٣٨ــ نهار : أنهُر ـ نُهُر .

 ٣٩ــ غضنفر : غضافر .

 ٤٠ــ قِنطار : قناطير .

 ٤١ــ رغيف : رُغفان .

 ٤٢ــ كروان : كَرَاوِين .

 ٤٣ــ هواء : أهوية .

 ٤٤ــ خازن : خَزَنة .

 ٤٥ــ عقال : عُقل .

 ٤٦ــ هرة : هرر .

 ٤٧ــ سائح : سُيّّاح .

 ٤٨ ــ مضمار : مضامير .

 ٤٩ــ بلعوم : بلاعيم .

 ٥٠ــ سَيِّد : سَادةٍ ـ جمع الجمع : ساداتٍ .

 ٥١ــ سكر : سكر هي جمع تكسير مفردها : سكرة .

 ٥٢ــ الجُؤْجُؤُ : { الصدر } : الجآجِئُ .

خدایا!!!

به تو پناه میبرم …

از حبس ِنفس در سینه به وقت دلتنگی …

از خود ِخودم…

از لحظات نفس گیر تنهایی…

از هر آنی که مرا به خود واگذاری…

از هر آنی که مرا نخواهی ..

پناهم ده ..

خدایا!!!

مدت هاست گم شده ام …

پیدایم کن..

 کاربرد های مختلف حرف (فاء) در زبان عربی:

۱.فاء حرف عطف: دو نوع است عطف مفرد بر مفرد، مانند: جاء خالدُ فسعیدُ. جاء خالد: فعل و فاعل _ فسعید: فاء حرف عطف ( سعید) معطوف بر (خالد) و معطوف بر مرفوع ‌و مرفوع.

۲. عطف جمله بر جمله، مثل: جاء خالد فجلس معنا . 

جاء خالد: جمله ابتدائیة لا محل لها من الاعراب.

فجلس معنا: معطوف به فاء بر جمله ابتدائیة لا محل لها من الاعراب.

۲. (الفاء) سببیة.

هر فاء اى كه ماقبلش دلیلی برای ما بعدش باشد. مثل: ( حفظ الولد درسه فنجح).حفظ دلیل و سببی برای کلمه نجح می باشد. 

۳. ( الفاء) رابطة لجواب الشرط

فاء اى است كه عمل نمی کند زمانی که در جواب شرط واقع شود و جواب شرط:

۱. جمله اسمیه باشد: ( إن تدرس فأنت ناجح)

٢. جمله فعليه اى كه داراى فعل جامد است، باشد:( إن تدرس فعسى أن تنجح)

۳. جمله فعلیه ای که دارای فعلی باشد که دلالت بر طلب کند: ( إذا لعبت فلا تكثر) .

٤. جمل اى كه در صدر کلام ( ب ما) باشد: إن تحفظ درسك فما أنت براسب.

٥. جمله ای که صدر جمله لن باشد: إن تكذب فلن يصدقك الناس.

٦. جمله اى که صدر ان به قد باشد: إن يسرق فقد سرق أخ له من قبل.

٧. جمله اى كه صدر ان به ( س) باشد؛ إن جئتني فسأكرمك .

٨. جمله اى كه صدر ان به سوف باشد.

٩. جمله اى كه صدر ان به( إنما) باشد : إن نخطئ فإنما خلقنا بشرا .

١٠ جمله اى كه صدر ان ب ( إن) باشد: إن زرت المدرسة فإن وجدتها مغلقة فارجع.

٣- (الفاء) رابطة لجواب أما: أما انا فمسافر و أما انت فمقيم.

أما حرف شرط و تفصيل.

أنا: مبتدأ.

فمسافر: الفاء واقعة في جواب ( أما) ( مسافر) خبر للمبتدأ.

٤- (الفاء) استئنافية:

فاء اى است که عطف مابعدش بر ماقبلش صحیح نیست : زیرا جمله ای که مابعد فاء خبری باشد نمی تواند بر جمله ای که مابعدش إنشائی باشد عطف شود.

مانند: سافر أستاذنا فليته لم يفعل

جمله ( سافر أستاذنا) ابتدائية است لا محل لها من الإعراب.

الفاء: استئنافية.

جمله ( ليته لم يفعل ) جملة استئنافية لا محل لها من الإعراب.

٥- (الفاء) تزيينية.

فاء تزيينيه فاء اى است كه بر كلمه( قط) وارد مى شود و عملى انجام نمى دهد.

مثال: نمت ساعة فقط.

نمت: فعل و فاعل

ساعة : ظرف زمان.

فقط: الفاء تزيينية. قط ظرف زمان مبنى بر ضم در محل نصب متعلق به فعل محذوف:( لم أنم قط)

نكته مهم: اين فاء در واقع همان فاء عاطفه است اما جمله اى که معطوف بر ان شده حذف شده است در تقدیر اینچنین بوده است: ( نمت ساعة فلم أنم بعد ذلك قط) پس جمله( لم أنم بعد ذلك ) حذف شده است و فاء اى که در صدر جمله باقی مانده است به ( قط) متصل شده است و ( قط) هم ظرفی است که از جمله باقی مانده است.

همچنین این فاء در کلمه ( صاعداً) هم وجود دارد. 

مانند: واحد، اثنان، ثلاثة، اربعة، فصاعداً.

اي( فذهب العدد صاعداً).

تجزیه برخی اسامی مقدس
۱. (محمد (صلی الله علیه و آله و سلم)): این کلمه از حمد مشتق شده، اسم ثلاثی مزید، منقول از اسم مفعول، اسم خاص، صحیح و سالم، از باب تفعیل، برای مفرد مذکر، منصرف ، متصرف، معرب، نکره، در اینجا معرفه است. مجردش از باب علم می اید.
۲. مؤمنین: اسم ثلاثی مزید و اسم فاعل است ، برای جمع مذکر سالم، از باب افعال، از ماده أمن، غير سالم، مهموز الفاء مفردش مومن مي ايد، منصرف، متصرف و مشتق.
٣. إمام: كلمه إمام مشتق از(أمّ)، غير سالم، مهموز الفاء و مضاعف، اسم، اسم ثلاثى مزيد، صفت مشبهه، به معناى الگو و پیشوا، (إمامة) نيز مانند: ( كتابة) با تاء مصدر بوده، گاهی شامل اسم بر وصف است.
۴.وصیّ : اين واژه بر وزن فعیل، از ماده ( وصی) ، غیر سالم، مثال واوی، ناقص یایی، لفیف مفروق، از باب ضرب، فیّومى مي گوید: در اینجا، به معنای مفعول است، جمعش( أوصياء) مى ايد. وصى در اصل ( وصوى) بوده است، به سكون واو، همان گونه که در جمع ظاهر شده و ( اوصیاء ) امده است و (واو) به ( یاء) قلب و در ( يا)ى اصلى ادغام شده و ( وصىّ) شده است. منصرف، متصرف و جامد.
٥. (مرتضى): اين کلمه ، اسم مفعول از باب افتعال است ، مشتق از فعل مضارع مجهول ( یرتضی)، حرف مضارع و استقبال را طبق قواعد صرفى انداخته و ميم مضمومه را به جاى ان گذاشتیم، در نتیجه مرتضی شد، از ماده ( رضی)، غیر سالم، ناقص یایی ، اسم فاعلش از ثلاثی مجرد، ( راضی) و اسم مفعولش، ( مرضیّ عنه). منصرف متصرف و مشتق.
٦_(فاطمة عليها السلام) : اين كلمه، اسم ثلاثى مزيد، اسم فاعل ، براى مفرد مونث، از ماده( فطم) صحيح و سالم، صفت مونث، مذكرش( فاطم ) امده است.
٧. (اُمّ العلوم و اُمّ الفضائل ): كلمه علوم، اسم ثلاثى مزيد بوده و جمع عِلم است، از باب علم صحيح و سالم، منصرف، متصرف ، و مشتق.
اما واژه فضائل، جمع فضیلت، و ازماده فضل ، اسم ثلاثی مزید بوده و صحیح و سالم ، منصرف، متصرف و مشتق.
۹_ ( بتول) : این واژه، از ماده (بتل)، از باب نصر، به معنای بریدن ، جدا کردن و قطع کردن است، صحیح و سالم، به معنای ( قطوع) ، جمعش، بتائل می اید. غیر منصرف، متصرف و مشتق.
۱۰( طاهره و سیّده) : كلمه (طاهره)، اسم ثلاثى مزيد، و اسم فاعل، براى مفرده مونث، از ماده ( طهر) و از باب هاى نصر و شرف مى باشد. صحيح و سالم مصدرش طهارت.
سيّده : نيز از القاب آيت الله العظمى حضرت فاطمه زهرا عليها السلام مى باشد . اين كلمه اسم ثلاثى مزيد واز باب نصر است، از ماده( سود) ، غير سالم، اجوف واوى ، مذكرش( سيّد مي ايد) .
۱۱. حوراء: اين نام از القاب حضرت فاطمه عليها السلام بوده و از ماده حور است. غير سالم، اجوف واوى، از باب هاى علم و نصر جمعش( حُور) مي ايد.
١٢. زهراء: اسم ثلاثى مزيد ، از ماده زهر، از باب هاى منع و علم مشتق گشته، صحیح و سالم به معنای درخشندگی، مذکرش( ازهر) می اید‌، از باب منع، در رنگ سفید به کاررفته، ولی از باب علم، در سفیدی وجه و صورت به کار می رود. غیر منصرف، متصرف و مشتق.

١٣_ (صدّيقة الكبرى): كلمه صديق اسم، ثلاثى مزيد ، از ماده صدق، صحيح و سالم، صيغه مبالغه، اين واژه در معنا رساتر از ( صدوق) است، منصرف، متصرف، و مشتق، مفرد مونثش ( صدیقة ) مى ايد. و(صَديق ) جمعش يكسان بوده و بر مونث و مذكر دلالت دارد.
كبرى: مونث ( اكبر) جمعش( كُبُر) امده غير منصرف، زيرا افعل التفضيل است متصرف ، مشتق.
١٤-فدك: صحيح، سالم، اسم ثلاثى مجرد ، بر وزن فرس است، منصرف ، متصرف ، جامد.
١٥- خديجه: اسم ثلاثى مزيد ، صفت مشبهه، بروزن ( شريفه و نتيجه) از ماده خدج، صحيح و سالم، از باب ضرب، غير منصرف متصرف و مشتق.
١٦_( حسين عليه السلام روحی و ارواحنا له الفداء): اسم ثلاثى مزيد و مصغر ( حسن) ، از باب كرم، صحيح و سالم، دخول ( الف و لام) زينت بر نام و همچنین بر نام( حسن) جایز است.
منصرف ، متصرف ، مشتق‌.
۱٧. کربلاء: اين نام از دو كلمه تركيب يافته است. واژه( کرب) مصدر سماعی و اسم ثلاثی مجرد است، بر وزن فلس، از باب نصر، صحیح و سالم، به معنای غم ،اندوه وگرفتاری، جمعش ( کُروب) می اید و جمع ( کُربة ) نيز ( كُرَب) مانند: ( غرفة و غُرَف) به معناى اندوه و مشقت، اسم مفعولش ( مكروب) و به معناى مهموم و غم زده مي باشد، منصرف غير متصرف و جامد.
بلاء: مصدر سماعى است، از باب نصر، همزه اش از ( واو) قلب شده، غير سالم، ناقص واوى ، به معناى امتحان، منصرف، غير متصرف وجامد.

ینوب عن الفاعل ما يأتي:

١. مفعول به، نحو : قضى الله الأمر… قُضيَ الأمرُ.

٢. المصدر، نحو؛ كتبت كتابة حسنة… كُتِبت كتابةٌ حسنةٌ.

٣. الظرف: نحو : صام المسلمون رمضان… صيم رمضان.

٤. الجار والمجرور، نحو: نظر المرء في حاجتك… نُظِرَ في حاجتك.

أمّا فعل الأمر فلا يكون منه مجهولا، و اذا اريد استعمال ما يدل على الأمر مبنيا للمجهول يُؤتي بمضارعه المقترن بلام الأمر مبنياً للمجهول، مثل : ليُقرأ الكتابُ.

وَ قَالَ (علیه السلام): خَالِطُوا النَّاسَ مُخَالَطَةً إِنْ مِتُّمْ مَعَهَا بَكَوْا عَلَيْكُمْ، وَ إِنْ عِشْتُمْ حَنُّوا إِلَيْكُمْ.
وَ قَالَ (علیه السلام):
خَالِطُوا.. فعل امر باب مفاعله، مبنی بر حذف نون، واو فاعل
النَّاسَ.. مفعول به
مُخَالَطَةً.. مفعول مطلق نوعی، مصدر باب مفاعله،
إِنْ.. حرف شرط جازم، مبنی بر سکون
مِتُّمْ.. فعل شرط محلا مجزوم، جمع مذکر مخاطب، فاعل
مَعَهَا.. متعلق به متم، مع اسم دائم الإضافة، مفعول فیه
بَكَوْا.. فعل ماضی معلوم، جمع مذکر غائب، جواب شرط محلا مجزوم
عَلَيْكُمْ.. متعلق به بکوا
وَ.. عاطفه
إِنْ.. حرف شرط جازم
عِشْتُمْ.. فعل شرط محلا مجزوم، ماضی معلوم، فاعل
حَنُّوا.. فعل مضاعف جواب شرط محلا مجزوم، واو فاعل،
إِلَيْكُمْ… متعلق به حنوا
 فرمود (ع): با مردم به گونه اى بياميزيد، كه اگر بميريد، بر شما بگريند و اگر بمانيد با شما دوستى كنند.
   

حکمت 9
وَ قَالَ (علیه السلام) إِذَا أَقْبَلَتِ الدُّنْيَا عَلَى [قَوْمٍ أَعَارَتْهُمْ مَحَاسِنَ غَيْرِهِمْ وَ إِذَا أَدْبَرَتْ عَنْهُمْ سَلَبَتْهُمْ مَحَاسِنَ أَنْفُسِهِمْ] أَحَدٍ، أَعَارَتْهُ مَحَاسِنَ غَيْرِهِ، وَ إِذَا أَدْبَرَتْ عَنْهُ، سَلَبَتْهُ مَحَاسِنَ نَفْسِه.

وَ قَالَ (علیه السلام):
إِذَا.. مفعول فیه، ادات شرط غیر جازم، مبنی بر سکون، متعلق به جواب اعارت.
أَقْبَلَتِ.. فعل ماضی باب افعال، مفرد مونث غائب، مبنی بر فتح.
الدُّنْيَا.. فاعل، تقدیرا مرفوع، اسم مقصور،
عَلَى أَحَدٍ.. متعلق به اقبلت
أَعَارَتْهُ.. فعل فاعل هی مستتر، مفعول به1.
مَحَاسِنَ.. مفعول به 2، غیر منصرف
غَيْرِهِ..غیر مضاف الیه محاسن، اسم دائم الاضافه، متوغل در ابهام، ه مضاف الیه غیر.
وَ.. عاطفه
إِذَا.. مفعول فیه، ادات شرط غیر جازم
أَدْبَرَتْ.. فعل ماضی از باب افعال فاعل
عَنْهُ.. متعلق به ادبرت
سَلَبَتْهُ.. فعل فاعل هی مستتر، مفعول به 1.
مَحَاسِنَ…مفعول به 2.
نَفْسِه…مضاف الیه محاسن، ه مضاف الیه نفس.

و فرمود (ع): وقتى كه دنيا به قومى روى آورد، خوبي هاى ديگران را به آنها عاريت دهد و چون پشت كند، خوبي هايشان را از ايشان بستاند.
 

تفاوت کلمه (محمود) و (مجید) از نظر استعمال و اصطلاح در این است که :

کلمه مجید بر ذات صادق است،خواه ماجدی در جهان باشد و خواه نباشد،زیرا مجید از اسامی ذات الاضافه نیست پس خداوند مجید بوده و هست وخواهد بود،خواه مخلوقی در عالم باشد و خواه نباشد،یعنی او ذاتا مجید است.ولی کلمه محمود چون به صیغه مشتق و اسم مفعول است،به فاعل نیاز دارد یعنی باید حامد ی باشد تا محمود صدق کند،همانطوری که باید ضارب باشد تا مضروب محقق شود.پس مجید بودن حق،ازلی و ابدی است لیکن محمود بودن او مستلزم وجود حامد است‌.

به همین دلیل پیامبر (صلی الله علیه وآله)فرمودند:

(مجیدا لم یزل)یعنی خدای سبحان از ازل،قبل از مخلوقات مجید بوده،ولی در محمود می فرمایند:(محمودا لا یزال)بعد از خلق تا ابد محمود است.

البیان ج۱/ص ۲۹3

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) : اِنَّ لِقَتْلِ‌ الْحُسَیْنِ حَرَارَةً فِی قُلُوبِ الْمُؤْمِنِینَ لَا تَبْرُدُ اَبَداً

قال.. فعل ماضی صیغه 1
رسول.. فاعل مرفوع به ضمه
الله.. مضاف الیه
صلی الله علیه و آله و سلم : جمله معترضه محلی از اعراب ندارد
إِنَّ.. حروف مشبهه
لِقَتْلِ‌.. متعلق به فعل یا شبه فعل محذوف خبر
الْحُسَیْنِ.. مضاف الیه
حَرَارَةً.. اسم ان و منصوب
فِی قُلُوبِ.. متعلق به فعل یا شبه فعل محذوف صفت
اَلْمُؤْمِنِينَ.. مضاف الیه مجرور به یاء
لَا تَبْرُدُ..لا نافیه، فعل فاعل هی مستتر که برمیگردد به حرارة
اَبَداً.. مفعول فيه منصوب متعلق به لاتبرد
لاتبرد ابدا: جمله صفت دوم برای حرارة

شهادت امام حسین (علیه‌السّلام) داغی بر دل‌های مؤمنان گذاشته که هیچ‌گاه خنک نخواهد شد.» 

در بهار ۱۴۰۰ سال پیش، درخت جوان اسلام شکوفه زد، این شکوفه از دست عصاره خلقت سیراب می شد، شکوفه جوان بهشتی که از ابتدا بوی سیب می داد در عالم یک خانه تکانی عظیمی به راه انداخت تا جهان را مهیای بهار ظهور کند و اکنون در ۱۴۰۰ حاضر، این شکوفه، میوه ای داد که از بوی خوش آن همگان متحیر اند.
همه قلبها برای استشمام این بوی خوش، ماسک نفاق را کنار زده و همه یک صدا نحو ملجأ خود می شتابند و در تردد خود به سوی محبوب، تردد به خود راه نمی دهند و در مسیر خود، روز و شب خود را در خارج از زمان طی می کنند.
او همان آهن ربای طلایی است که قلوب طلایی را از دوردستها جذب خود می کند.
او همان منزلی است که خواسته ها در توقف گاه او، طی السماء می کند.
او همان است که تمام ستارگان از کهکشان او، پا به زمین می گذارند و به مقام سیادت دست می یابند.
او همان عطشانی است که خاکش، آب حیات شد.
او همان حاجیی است که در مکانی بسیار دورتر از مکه، اعمال حجش را با قربانی خود به اتمام رساند.
و او همان مولودی است که در تولدش مرثیه شهادت خوانده شد.
آیا او را شناختی؟!
او همان شناخته شده ای است که شناخته نشد.
آری شعبان در سومش، سومین آورد و ۱۲ روز بعد، دوازدهمین آورد.
چه با برکت! آغاز و پایان آورد.
به شکرانه اش یک ماه نمی خورم و نمی آشامم چرا که در درگاه تو سیراب عشق حسین هستم.

پ.ن: در این نوشته، مضمون هشت روایت وجود دارد.

پ.ن: به قلم مصباح الدجی (استادم) 

سيخبرک الوقت من الذی
يستحق قلبك…

« زمان به تو نشان خواهد داد
که چه کسی
سزاوارِ قلب تو است…»