باز هم جمعه ای دیگر آمد، جمعه ای که سرشار از دلتنگی است.  دلتنگی برای خوب بودن، خوب ماندن، برای کمالِ بندگی، برایِ او.. او که هم بهترین، هم کامل ترین و هم معنوی ترین پدرِ دنیاست. 

دلم تنگ است برای او، برای کسی که میدانم او هم دلش برای ِ من تنگ است و هر روز چشم انتظار من است..

چشم انتظار ِ ظهور ِ من، ظهور ِ خوبی های ِ من، ظهور ِ روح ِ خدا در من، ظهور ِ منی که وقتی خدا او را آفرید، خودش را احسن الخالقین خواند و به خودش تبریک گفت.

او منتظرِ ظهور ِ من  است و میدانم وقتی 313 نفر ظهور کند، او هم ظهور خواهد کرد. او خواهد آمد..